|
در اين بخش مي خواهيم آوازهايي را بياوريم كه بارها
در كنار آتش كوهستان با همنوردانمان زمزمه كرده ايم.
ترنم هايي كه ديگر جزو جدايي ناپذير تمامي برنامه
هاي گروهي كوهنوردان بوده و فرهنگ كوهستان را تشكيل
داده اند. ترانه هايي كه بازگو كننده سادگي، صفا و
محبت كوهنوردان و عاشقان طبيعت بوده و همراه
با همنوايي، همدلي را براي آنان به ارمغان مي آورد.
سرود، ترانه و آواز همواره با هواي كوهستان عجين
بوده و بي احساس ترين افراد بشر در اين محيط
دمي به خويشتن خويش باز مي گردند. اكثر ترانه هاي
اين بخش از كتاب گلواژه هاي كوهستان 1 و 2 كه توسط
آقاي رسول زندي (از اعضاي موسس گروه جوپار) گردآوري
شده است برگرفته خواهد شد:
پيك
سحري
خواننده: پروين
يك نفس اي پيك سحري
بر سر كويش كن گذري
گو كه ز هجرش به فغانم به فغانم
اي كه به عشقت زنده منم
گفتي از عشقت دم نزنم
من نتوانم نتوانم نتوانم
من غرق گناهم
تو عذر گناهي
روز و شبم را
تو كه مهري تو كه ماهي
چون باده به جوشم
در جوش و خروشم
من سر زلفت به دو عالم نفروشم
اي كه به عشقت زنده منم
گفتي از عشقت دم نزنم
من نتوانم نتوانم نتوانم
همه شب بر ماه و پروين نگرم
مگر آيد رخسارت در نظرم
چه بگويم چه بگويم به كه گويم اين راز
غمم اين بس كه مرا كس نبود دمساز
يك نفس اي پيك سحري
بر سر كويش كن گذري
گو به فغانم به فغانم به فغانم
گفتي از عشقت دم نزنم
من نتوانم نتوانم نتوانم
سرودهاي قبلي:
غروب
كوهستان ، سرود
كوهستان ، غوغاي
ستارگان، ابر و گل
|