در اين بخش مي خواهيم آوازهايي را بياوريم كه بارها در كنار آتش كوهستان با همنوردانمان زمزمه كرده ايم. ترنم هايي كه ديگر جزو جدايي ناپذير تمامي برنامه هاي گروهي كوهنوردان بوده و فرهنگ كوهستان را تشكيل داده اند. ترانه هايي كه بازگو كننده سادگي، صفا و محبت  كوهنوردان و عاشقان طبيعت بوده و همراه با همنوايي، همدلي را براي آنان به ارمغان مي آورد. سرود، ترانه و آواز همواره با هواي كوهستان عجين بوده و بي احساس ترين افراد بشر در اين محيط  دمي به خويشتن خويش باز مي گردند. اكثر ترانه هاي اين بخش از كتاب گلواژه هاي كوهستان 1 و 2 كه توسط آقاي رسول زندي (از اعضاي موسس گروه جوپار) گردآوري شده است برگرفته خواهد شد:

سرود كوهستان

(توجه: گروه كوهنوردي جوپار هيچ گونه ارتباطي با خوانندگان اين سرود ندارد و صرفا بواسطه ملودي زيبا و ارتباط موضوعي آن با كوه و كوهستان اين سرود را آورده ايم)

(عبارت الف:)

سراومد زمستون، شکفته بهارون

گل سرخ خورشید بازاومد و شب شد گریزون (2)

(عبارت ب:)

کوه ها لاله زارن،  لاله هـا بیـدارن

تو کوه ها دارن گـل گـل گـل آفتاب و می کارن (2)

(عبارت ج:)

توی کوهستـون، دلـش بیـداره

تفنگ و گل و گندم داره می یاره

توی سینه اش جان جان جان 

تـوی سینـه اش جـان جـان جـان

یه جنگل ستاره داره  جان جان  یه جنگل ستاره داره (2)

(تكرار عبارات الف،ب و ج)

(تكرار عبارت الف)

لبش خنده ی نور، دلش شعله شـور

صداش چشمه و یادش آهوی جنگل دور (2)

(تكرار عبارت ج)

سراومد زمستون، شکفته بهارون

 گل سرخ خورشید بازاومد و شب شد گریزون (2)

توی کوهستـون، دلـش بیـداره 

 تفنگ و گل و گندم داره می یاره

توی سینه اش جان جان جان  تـوی سینـه اش جـان جـان جـان

یه جنگل ستاره داره  جان جان یه جنگل ستاره داره (2)

بازگشت به صفحه ادبيات كوهستان

 

 
 
 
Freelance Web Designer