در اين بخش مي خواهيم آوازهايي را بياوريم كه بارها در كنار آتش كوهستان با همنوردانمان زمزمه كرده ايم. ترنم هايي كه ديگر جزو جدايي ناپذير تمامي برنامه هاي گروهي كوهنوردان بوده و فرهنگ كوهستان را تشكيل داده اند. ترانه هايي كه بازگو كننده سادگي، صفا و محبت  كوهنوردان و عاشقان طبيعت بوده و همراه با همنوايي، همدلي را براي آنان به ارمغان مي آورد. سرود، ترانه و آواز همواره با هواي كوهستان عجين بوده و بي احساس ترين افراد بشر در اين محيط  دمي به خويشتن خويش باز مي گردند. اكثر ترانه هاي اين بخش از كتاب گلواژه هاي كوهستان 1 و 2 كه توسط آقاي رسول زندي (از اعضاي موسس گروه جوپار) گردآوري شده است برگرفته خواهد شد:

بازگشت به صفحه ادبيات كوهستان