در اين بخش مي خواهيم آوازهايي را بياوريم كه بارها در كنار آتش كوهستان با همنوردانمان زمزمه كرده ايم. ترنم هايي كه ديگر جزو جدايي ناپذير تمامي برنامه هاي گروهي كوهنوردان بوده و فرهنگ كوهستان را تشكيل داده اند. ترانه هايي كه بازگو كننده سادگي، صفا و محبت  كوهنوردان و عاشقان طبيعت بوده و همراه با همنوايي، همدلي را براي آنان به ارمغان مي آورد. سرود، ترانه و آواز همواره با هواي كوهستان عجين بوده و بي احساس ترين افراد بشر در اين محيط  دمي به خويشتن خويش باز مي گردند. اكثر ترانه هاي اين بخش از كتاب گلواژه هاي كوهستان 1 و 2 كه توسط آقاي رسول زندي (از اعضاي موسس گروه جوپار) گردآوري شده است برگرفته خواهد شد:

سرود سفر برای وطن

خواننده: استاد محمد نوری

ما برای پرسیدن نام گلی ناشناس


چه سفرها کرده ایم ، چه سفرها کرده ایم ..

ما برای بوسیدن خاک سر قله ها
چه خطرها کرده ایم ، چه خطرها کرده ایم ...

ما برای آنکه ایران خانه ی خوبان شود
رنج دوران برده ایم ، رنج دوران برده ایم ...

ما برای آنکه ایران گوهری تابان شود
خون دل ها خورده ایم ، خون دل ها خورده ایم ...

ما برای بوییدن بوی گل نسترن
چه سفرها کرده ایم ، چه سفرها کرده ایم ...

ما برای نوشیدن شورابه های کویر
چه خطرها کرده ایم ، چه خطرها کرده ایم ...

ما برای خواندن این قصه ی عشق به خاک
رنج دوران برده ایم ، رنج دوران برده ایم ...

ما برای جاودانه ماندن این عشق پاک
خون دل ها خورده ایم ، خون دل ها خورده ایم ...

شاعر نادر ابراهیمی

سرودهاي قبلي:‌ غروب كوهستان  ، سرود كوهستان ، غوغاي ستارگان، ابر و گل، پیک سحری

 

 
 
 
Freelance Web Designer