گروه کوهنوردي جوپار اولين گروه مدوّن است که پس از هيئت کوهنوردي در استان کرمان شکل گرفت و توانست قسمتي از رسالت کوهنوردي جنوب­شرق ايران را بر دوش گيرد. اين گروه در خردادماه 1366 تأسيس و در آغاز با پنج عضو فعاليت خود را آغاز کرد. اعضاي هيئت مؤسس گروه مجيد شيخ­بهايي، حبيب­الله عبدالهي، رسول زندي و مهدي جديد­الاسلامي بودند.

اين گروه به نام کوه جوپار سمبل عظمت و نماد سترگ قله­هاي جنوب ايران نامگذاري گرديد.

در طي بيست سال فراز و فرودهايي که اين گروه داشته­است و افرادي که توانسته­اند مدتي از زندگي خود را در برنامه­هاي کوهنوردي بگذرانند قابل توجه است. نسل اول گروه از سال 66 تا 76 يعني مدت ده سال توانست شاکله گروه را محکم کند و سپس در دومين دهه يعني از سال 76 تاکنون با ورود اعضاي جديد که داراي تحصيلات عالي بودند فعاليتهاي گروه با سير صعودي خود توانست به عنوان يک گروه شاخص در جامعه کوهنوردي کشور مطرح شود.

آنچه که توانسته­است تاکنون گروه جوپار را به عنوان يک گروه منسجم در ميان گروههاي کوهنوردي استان کرمان تثبيت نمايد همدلي، تعاون و گذشت غيرقابل توصيف اعضاي آن است که گاه در ميان کوهنوردان ديگر از اين گروه به عنوان يک گروه «متّحد» و «بسته» نام برده مي­شود.

در حاليکه مي­بينيم گروههاي ديگري نيز همزمان با گروه جوپار در استان شکل گرفتند و به علت اختلاف سليقه نتوانستند چند صباحي بيشتر فعاليت داشته­باشند. هرچند اين جريان در تمام جامعه کوهنوردي کشور رايج بوده­است.

تلاشهاي بيست سالة گروه جوپار را مي­توان در سه بخش عمراني، پژوهشي و فني تقسيم نمود.

تلاش عمراني

 آنچه که در رأس همة فعاليتهاي عمراني گروه قرار دارد ساخت پناهگاه بزرگ هزار در ارتفاع سه هزار متري اين قله است که با هزينه شخصي اعضاي گروه و با همت ديگر کوهنوردان استان در سال 1370 به انجام رسيد. مهندس حبيب­الله عبدالهي از بنيان­گذاران گروه در احداث اين پناهگاه نقش مؤثري داشت. از تمامي مراحل ساخت اين پناهگاه از پي­ريزي تا اتمام آن تصويربرداري گرديده و به عنوان سندي ارزشمند در آرشيو گروه موجود مي­باشد.

از ديگر برنامه­هاي عمراني گروه مي­توان به تيرول بندي مسير زمستاني قلة جوپار در عبور از خندق خرپران اشاره کرد و همچنين درخت­کاري پيرامون درياچه بردسير و پاکسازي دره­هاي سه­کنج، کوهپايه و ارتفاعات جوپار و هزار و منطقه صاحب­الزمان و جنگل قائم درجوار شهر کرمان را نام برد. همچنين تعمير جانپناه جوپار پس از آتش­سوزي و حمل مقادير زيادي تخته براي نصب تخت خواب از مسيرهاي سنگ­نوردي از ديگر اقدمات عمراني گروه بود.

گروه جوپار به عنوان اولين گروه کوهنوردي استان اقدام به تشکيل صندوق تعاون نمود و از آن راه توانست لوازم کوهنوردي اعضاي خود را بصورت يکدست و ايده­آل تهيه نمايد و همچنين به برخي از اعضاي گروه وام کوهنوردي دهد.

از ديگر اقدامات انسان­دوستانه اعضاي گروه اهداء خون بطور مستمر در هر سال و در چند نوبت بصورت دسته جمعي و حضور در يکي از پايگاههاي انتقال خون، بازديد و عيادت از آسايشگاه سالمندان در مناسبتهاي گوناگون و نيز حضور به هنگام پيشامدهاي ناگوار و کمک­رساني در سوانحي همچون زلزله، سقوط هواپيما و امداد و نجات کوهستان بوده­است.

برنامه­هاي پژوهشي گروه

آغاز فعاليتهاي گروه جوپار در سال 66 بر مبناي شناسايي و معرفي قله­هاي ناشناخته و مناطق گمنامي بود که کمتر گروه و کوهنوردي به آن پرداخته­است.

در همين راستا تيمهاي شناسايي گروه توانستند ضمن صعود برخي از قلل ناشناخته، کروکي مسيرهاي آن را نيز تهيه نمايند. که تا دهة شصت صعود نگرديده­بود. اين قلل عبارت بودند از قلة دندانه و سرمشک، قلة خانوک، قلة چهل­تن، قلل آقايي و سيدي، قلة کله­ماري، قلة گلچين و تيغه­هاي زندگي، قله پر عشق، قلة بيدخوان، قلة دهران، قلة پاري کوه، و همچنين راهپيمايي مسيرهاي گارچيدان به هنزا و سيرچ به اندوهجرد براي اولين بار توسط گروه جوپار انجام گرفت برخي از مسيرهاي صعود قلل معروف همچون جنوبي جوپار، شرقي پلوار از مسير جوشان، ديواره مهرداد در منطقه پلوار، و ارديکان در منطقة هزار براي اولين بار توسط گروه جوپار شناسايي و صعود گرديد، که تا آن زمان هيچگونه فعاليتي بر روي آنها انجام نشده­بود وگزارشي در دست نبود.

گروه جوپار اولين گروهي بود که در استان با ايجاد سايت اينترنتي توانست فعاليتهاي خود را به اطلاع جامعه جهاني کوهنوردي برساند و به دور از هرگونه محدوديت وگروه گرايي از همة هيئتها و گروههاي کوهنوردي دعوت کرد تا برنامه­ها و فعاليتهاي خود را در صورت تمايل از طريق اين سايت به مجموعة کوهنوردي کشور ارائه دهند.

انتشار نشريه «کيش» در دهة شصت وهفتاد از ديگر برنامه­هاي پژوهشي گروه بود که فعاليتها و رويدادهاي فصلي گروه را به جامعه کوهنوردي کشور اعلام مي­کرد.

در دهة هشتاد شناسايي و صعود عرض البرز از مسيرهاي گوناگون در دستور کار گروه قرار گرفت و به مدت چهار سال پياپي قسمتهاي وسيعي از دو سوي منطقه البرز توسط تيمهاي گروه پيموده­شد که تا آن زمان گزارشي از آنها در دست نبود و ديگر گروههاي کوهنوردي کشور صرفاً به دره­هاي دو هزار و سه هزار تنکابن و مسيرهاي شناخته شده قبلي بسنده کرده­بودند. گزارش و کروکي اين مسيرها در آرشيو گروه ضبط گرديده­است.

برنامه­هاي فني گروه

در سال 1367 اولين دورة کلاسهاي کارآموزي کوهنوردي توسط هيئت استان برگزار گرديد و تعداد ده نفر از اعضاي گروه جوپار توانستند به گرفتن مدرک کارآموزي نائل شوند که اين تعداد براي اين گروه جوان آغاز خوبي بود در فعاليتهاي بعدي. لازم به يادآوري است اين کلاسها با اعزام مربي از سوي فدراسيون در آن سالها برگزار مي­گرديد و مربي اين دوره از کلاسها زنده­ياد محمد داودي نايب رئيس فدراسيون بود.

بازگشايي ديوارة مهرداد در منطقه پلوار در سال 69 ازديگر اقدامات فني گروه بود و به دنبال آن آموزش فني هفتگي درمنطقه صاحب­الزمان کرمان بود که موجب ارتقاء سطح علمي و فني کوهنوردي اعضا گروه مي­شد صعود اغلب قلل استان و کشور و صعود آرارات در دو نوبت و نيز صعودهاي زمستاني از ديگر تلاشهاي موفق گروه بود. ميزباني دو صعود مشترک در مناطق جفتان و سرکوه جوپار و نيز سي­وشش صعود زمستاني در 20 سال گذشته در کارنامة گروه ثبت است که از جمله بايد به صعود زمستاني لاله­زار وکوه­شاه و شيرکوه يزد در شرايط سخت کولاک اشاره کرد که در سالهاي 68 و 69 انجام گرفت.

راهپيمايي­هايي چند روزه و بازديد از قلعه­هاي تاريخي همچون اسپهبد خورشيد، بابک، رودخان، الموت و نيز کوهپيمايي­هاي شبانه و مسيريابي درچند نوبت از ديگر برنامه­هاي فني گروه بوده­است. خريد لوازم فني و ضروري و شرکت در کلاسهاي آموزشي هيئت استان و همچنين کلاسهاي فدراسيون در رودبارک از عمده تلاشهاي فني گروه جوپار مي­باشد.

و خلاصه کلام اينکه در بيست سال گذشته بطور متوسط پانصد وبيست برنامه کوهنوردي توسط اعضاي گروه به انجام رسيده که بسياري از آنها بيش از چند روز بطول انجاميده­است.

و اما برنامه 20 در20

بيست سال از آغاز اولين تلاش براي تأسيس گروه گذشته­است و يک نسل از اين مجموعة ورزشي با خوشيها و سختيهاي کوهستان آشنا شده­اند. با نرمش و لطافت بهار و زيبائيها و ناملايمات زمستان با بوران و کولاک با آبشارها و ديواره­ها با جنگل و کوير با فراز و فرود با قله­هاي مه­آلود با دوستاني که در يک چادر خوابيدند و از يک قمقمه نوشيدند و بر فراز دهليزهاي هولناک سرود زندگي و تلاش را سر دادند و هيچگاه از شلاق طوفانهاي سهمگين نهراسيدند و در نهايت سختي کوه ودشت و صحرا را بر ياخته­هاي جان و تن نشاندند همانها که راه درست زيستن را آموختند و گذشت و مهرباني را براي ديگران به ارمغان آوردند و در مقابل دشواريهاي زندگي همواره لبخند زدند. و در اين مسير شاهد هجرت همنورداني بوديم که هرگز برنگشتند اما منش­ها و راهشان همواره در قلبهاي ما باقي است. طرح بزرگ 20 در 20 يکسال قبل از سالگرد در جلسه گروه مطرح شد و اعضاي گروه از آن استقبال کردند و پس از انتخاب سرپرست مقرر گرديد بيست قله که با توجه به بعد مسافت شانس صعود همزمان آنها بيش از نود درصد باشد توسط سرپرست انتخاب و به آگاهي ليدرها رسانده شود. کمابيش در تمامي جلسات هفتگي در طول سال بخشي از وقت جلسه دربارة برنامة 20 در20 و نحوة برگزاري آن بود. بيست تابلوي کوچک فلزي براي نصب در چکاد قله و بيست پلاکارد پارچه­اي براي گرفتن عکس تهيه گرديد. اونيفرم يکنواخت اعضاي گروه که سالها در برنامه­هاي کوه استفاده مي­شد، تعويض و به رنگ نارنجي زيبايي تغيير يافت. در طي مدت دو ماه مانده به اجراي برنامه برخي از اعضاي گروه قلة تعيين شدة خود را صعود و مدت زمان صعود را بررسي و برآورد کردند. اين اولين باري بود که اعضاي گروه براي صعود قله­ها از هم جدا مي­شدند مرکز کنترل صعود در شهر کرمان برپا شد و آقاي شيخ بهايي از بنيان­گذاران گروه به اتفاق فرزندانش عرفان و احسان در اين مرکز قرار گرفتند تا پيام ارسالي از قله­ها را ضبط کنند متن ساده و گويايي براي ارسال پيام از قله­ها انتخاب گرديد که اينگونه بود:

به نام خالق کوهها

گرامي باد بيستمين سالگرد تأسيس گروه کوهنوردي جوپار

با ياد همة دوستان و پيشکسوتان، قله ... با موفقيت صعود گرديد.

چهارم خرداد هشتاد وشش (نام صعود کننده)